วัฒนธรรม — July 11, 2013 2:10 pm

อนุรักษ์ไก่เขียวพาลี รำลึกถึงพระยาพิชัยฯ

Posted by
  • CevherShare

DSC_0068

ชาวบ้านตำบลคอรุม อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ นิยมเลี้ยงไก่พันธุ์เขียวพาลี เพราะไก่พันธุ์นี้มีความสัมพันธ์ในทางประวัติศาสตร์ ในแง่ที่พระยาพิชัยดาบหักเคยเลี้ยงไก่พันธุ์นี้ จากความคิดที่ต้องการอนุรักษ์ความทรงจำที่มีต่อท่านพ่อพระยาพิชัยดาบหัก

ชมรมอนุรักษ์ไก่ชนจึงชักชวนชาวบ้านที่เลี้ยงไก่ชน มาเลี้ยงไก่พันธุ์เขียวพาลีแทนการเลี้ยงสายพันธุ์อื่น โดยตั้งคณะกรรมการของกลุ่มขึ้นมาในการบริหารจัดการ และซื้อไก่แม่พันธุ์พ่อพันธุ์เขียวพาลีมาเพาะให้สมาชิกเลี้ยง ซึ่งเกิดขึ้นเป็นรูปเป็นร่างในปี 2553 กลายเป็นกลุ่มคนรักไก่ชนอย่างเหนียวแน่น ได้รับการสนับสนุนจาก อบต. มีกิจกรรมส่งเสริมการเลี้ยงไก่อย่างถูกสุขลักษณะ

ที่บ้านของ สมชาย เกลื่อนเมฆ แห่งกลุ่มอนุรักษ์ไก่ชน เขียวพาลีของสมชายอยู่ในเล้า ใต้ร่มเงาของบ้าน เขียวพาลี หรือไก่เขียวหางดำ เป็นไก่ที่มีรูปร่างงดงาม ทรงเพรียวระหง ขนพื้นตัว ขนหางพัด หางกระรอกสีดำสนิท ขนสร้อยคอ สร้อยปีก สร้อยหลังเป็นสีเขียวอมดำ ปากแข้งเล็บเดือยเป็นสีเขียวอมดำ

ในประวัติศาสตร์ ไก่เขียวพาลีเป็นไก่ชนพื้นเมือง หรือไก่เขียวหางดำ พัฒนามาจากไก่บ้านพันธุ์ ‘กะตังอู’ หรือไก่อู สืบค้นไปได้ตั้งแต่สมัยสุโขทัย เจ้าเขียวหางดำนี้เป็นไก่พันธุ์หนึ่งที่มีชั้นเชิงดี ลำหักลำโค่นดี ท่านพ่อพระยาพิชัยก็เลี้ยงไก่พันธุ์นี้

“ไก่ชนเป็นวิถีชีวิตของคนไทย พระยาพิชัยดาบหักเป็นชาวอุตรดิตถ์ ท่านชอบกีฬาชกมวย ฟันดาบ และชนไก่ มาตั้งแต่เด็ก พระยาพิชัยดาบหักท่านยกย่องว่า เขียวพาลีเป็นไก่เทวดา ทางกลุ่มของเราต้องการอนุรักษ์ไก่ชนพันธุ์เขียวพาลีให้อยู่คู่กับชาวคอรุมสืบไป” สมชายเล่า

ลักษณะเด่นประจำพันธุ์เขียวพาลี

คอ - คอใหญ่ปานกลางยาวระหง กระดูกปล้องคอชิดแน่น ลำคอโค้งเป็นรูปเคียว ขนสร้อยคอขึ้นเรียบเป็นระเบียบ

ใบหน้า - ใบหน้ากลมยาว ผิวเรียบแบบหน้ากา หรือนกยูง

ปีก – ปีกยาว สนับปีกใหญ่ ปีกเป็นลอนเดียวสีดำ สร้อยปีกสีเขียวอมดำ

ปาก - ปากใหญ่ ปลายปากงอเล็กน้อย มีร่องปาก หรือร่องน้ำทั้ง 2 ข้าง ปากสีเขียวอมดำ สีรับกันกับสีแข้ง เล็บและเดือยปากบนใหญ่กว่าปากล่าง หุบปิดสนิทไม่มีร่องโหว่ เง่าปากใหญ่ และแข็งแรง

ตะเกียบ - แข็งแรง ชิดและตรง

จมูก - รูจมูกกว้าง ยาว เป็นแนวตามปาก สันจมูกเรียบไม่เผยอ สีเดียวกับปาก

หาง - หางพัด และหางกระรวยสีดำสนิท หางพัดเรียงกันเป็นแนวจากล่างขึ้นบนตามลำดับ หางกระรวยดกยาวเป็นฟ่อนข้าว ก้านหางแข็งปลายหางชี้ตรง กระเบนหางคอดรัดขั้วหาง ใหญ่และชิด กระปุกน้ำมันเดี่ยว

ตา - ขอบตาเป็นรูปวงรี คิ้วนูนเรียบตามเบ้าตา ดวงตาสีเขียวอมดำ สีเส้นเลือดแดงในตาชัดเจน ลูกตามีประกายแจ่มใส

แข้งขา - ปั้นขาใหญ่ ล่ำสัน แข้งเรียวแบบลำหวาย ข้อขาตรง หนังปั้นขาออกสีชมพู ขนปั้นขาสีดำ

หงอน - หงอนเป็นหงอนหิน มีแฉกเล็กๆ สองข้าง ผิวหงอนเรียบ หน้าหงอนบาง กลางหงอนสูง ท้ายหงอนกดรัดกระหม่อม ไม่พับไม่ล้ม

เกล็ด - เกล็ดแข้งเกล็ดนิ้วสีเขียวอมดำ รับกับสีปาก เกล็ดเรียบเป็นแถวเป็นแนว ยาวปัดตลอด มักมีเกล็ดพิฆาต เช่น กากบาทนาคราช เสือซ่อนเล็บ เหน็บใน ผลาญศัตรู งูจงอาง อย่างใดอย่างหนึ่ง หรือหลายอย่าง

ตุ้มหู - ตุ้มหูรัดรึงไม่หย่อนยาน สีแดงเหมือนสีหงอน รูหูกลมมีขนปิด หูสีเขียวอมดำเหมือนขนสร้อย

นิ้ว - นิ้วเรียวยาว ปุ่มนิ้วหรือตัวปลิงแ น่น เกล็ดนิ้วมักแตกเป็นลักษณะต่างๆ เกล็ดเล็บเดือยมีสีเขียวอมดำ รับกับแข้งและปาก

เหนียง - เหนียงเล็ก รัดติดกับคาง สีแดงเหมือนสีหงอน

เดือย - เป็นเดือยแบบขนเม่น และงาช้าง เดือยแหลมคม สีเดียวกับแข้ง หรือปาก

กะโหลก - กะโหลกหัวยาว 2 ตอน ส่วนหน้ายาวเล็กกว่าส่วนท้าย เห็นรอยไขหัวที่กะโหลกชัดเจน

ขน – ขนพื้นตัว หน้าคอ หน้าท้อง ใต้ท้อง ใต้ปีก สีดำตลอด ขนหาง พัดหาง กระรวย สีดำสนิท ขนสร้อยคอ สร้อยปีก สร้อยหลัง และระย้า สีเขียวอมดำแบบสีแมลงภู่ ก้านขนแข็งเหนียว ไม่เปราะหรือหักง่าย

  • Share this post:
  • Facebook
  • Twitter
  • Delicious
  • Digg